نحوه اجرای نمای کامپوزیت ساختمان ها

یکی از جدیدترین نماهایی که امروزه در صنعت ساختمان سازی از آن استفاده می شود نمای کامپوزیت است که به دلیل زیبایی چشمگیری که در نمای ساختمان ایجاد می کند پر طرفدار ترین متریالی است که برای نما استفاده می شود.

کامپوزیت چیست ؟

کامپوزیت ورق هایی با جنس آلومینیوم بوده که از سه لایه تشکیل شده است. دو لایه از این ورق ها در پوسته خارجی به قطر 3/0 میلی متر و یک لایه پلی اتیلن یا نسوز کانی با قطر 5/0 میلی متر در بین آنها قرار گرفته است که با توجه به ضخامت آنها، نوع آلیاژ به کار رفته در لایه ها، رنگی که در پوسته خارجی استفاده شده و نوع ماده ای که در لایه میانی وجود دارد، بسیار گسترده بوده و هر کدام کارایی و مزیت خاص خود را دارند.

جنس کامپوزیت های نما

کامپوزیت هایی که برای نما استفاده می شود مدل های مختلفی داشته که رایج ترین و متداول ترین گونه آن نمای کامپوزیت آلومینیومی است که از آلومینیوم و پلاستیک تهیه شده اند و لایه وسط آنها همان طور که گفته شد از پلی اتیلن با دو رنگ مشکلی و سفید یا پلاستیک است وجود این ماده در ورق های کامپوزیت باعث عایق شدن آنها در برابر صدا، حرارت و همچنین رطوبت می شود.

نماهای کامپوزیتی گونه های دیگری هم دارند که شامل نمای کامپوزیت فابیرگلاس، نمای کامپوزیتی طرح چوب و حتی ورق های کامپوزیت می باشند.

مزیت نمای کامپوزیتی

نمایی که به صورت کامپوزیتی تعببیه می شود نسبت به سایر نماها به صرفه تر بوده و قیمت آن ارزان تر می باشد. مزیت دیگر ورق های کامپوزیت قابلیت تغییر شکل دادن آنها می باشد و می توان تا 135 درجه ورق های کامپوزیت را خمیده نمود و چون ورق های کامپوزیت به صورت پیش ساخته هستند مراحل نصب و اجرای این نوع نما به سرعت قابل انجام است. ورق های کامپوزیتی که برای نما کاربرد دارند، وزن بسیار سبکی داشته و همین مسله دلیل خوبی برای این است که از آنها در نمای ساختمان استفاده شود. سبک بودن کامپوزیت باعث می شود تا در زمان زلزله ضریب خطر کاهش یابد.

نماهای کامپوزیتی در برابر عوامل محیطی از خود استقامت نشان می دهند و دارای استحکام بالایی می باشند. رنگ ورق های آلومینیوم کامپوزیت به صورت معمول به شکل آنادایز اجرا می شود و تنوع رنگی در آنها گستره وسیعی دارد و به صورت  مات و نانو، طرح چوب، استیل، آینه، طرح گرانیت و هفت رنگ مورد بهره برداری قرار می گیرند. مقاومت آنها در مقابل اشعه ماوراء بنفش و عایق صوت بودن هم از مزیت هایی است که باعث می شود تا به عنوان برترین نما در ساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرند.

کاربرد نمای کامپوزیت

کامپوزیت ها به عنوان پوشش برای نماهای خارجی ساختمان های مسکونی، تجاری و اداری و همچنین دکوراسیون داخلی ساختمان ها، تعمیر و حتی ترمیم نمای ساختمان های قدیمی کارایی داشته و به صورت دیواره، پارتیشن و همچنین سقف کاذب و … مورد استفاده قرار می گیرند.

زیر سازی نمای کامپوزیت

در اجرای نمای کامپوزیت نیاز به زیر سازی بوده و به صورت معمول هم زیر سازی انجام شده از جنس آهن می باشد. در واقع قوطی های آهن به صورت عمود بر راستای ورق های کامپوزیت اجرا می شود و در نهایت ورق های کامپوزیت را بر روی آنها پیچ می کنند. در اکثر ساختمان های اداری و تجاری از ورق های کامپوزیت، ترکیب با شیشه برای نمای ساختمان استفاده می کنند و با انجام این کار جلوه جالبی به نما می دهند.

روش های مختلف اجرای نماهای کامپوزیت

توجه داشته باشید که نمای کامپوزیتی به 5 روش مختلف قابل اجرا می باشد که شامل موارد زیر هستند.

روش ثابت (FIX  یا Fixing)

در روش اجرای نمای کامپوزیت به صورت ثابت ورق های کامپوزیت را برش داده و بعد از ایجاد شیار بر روی آنها به شکل ثابت با استفاده از پیچ یا پرچ به زیر سازی آهنی یا آلومینیومی با سرعت بالایی وصل می کنند و فاصله بین ورق ها را با کمک تسمه ای از جنس ورق و چسب های پلی اورتان پر می کنند. توجه داشته باشید که وجود تسمه برای ضد آب شدن و زیبایی بیشتر نما کاربرد داشته و عمر این تسمه ها نسبت به چسب و لاستیک سیلیکونی بیشتر خواهد بود.

روش اجرای نمای ثابت به گونه ای است که از پروفیل های آهنی جهت شاسی کشی استفاده می شود. حتی برای ساخت شبکه ای باید آکس بندی های عمودی و افقی که به شاسی اصلی وصل هستند از جنس پروفیل های آهنی باشند.

روش ریلی  Hanging

در روش ریلی ورق های کامپوزیت با کمک شیارهایی که مشخص شده اند به شکل ریلی بر روی پروفیل های آلومینیومی حرکت کرده و نصب می شوند. تفاوت این روش با روش ثابت، عدم استفاده از پیچ یا پرچ بوده و امکان تعویض و همچنین جداسازی هر کدام از قطعات وجود داشته و چون پروفیل های آلومینیومی قابل استفاده در این روش به صورت ناودانی هستند، نیاز به آب بندی نما نبوده و همانند روش ثابت سرعت اجرای کار افزایش می یابد.

بعد از آنکه شاسی کشی های آهنی در این روش به پایان رسید برای شکل گرفتن ساختار زیر سازی باید نبشی های آهنی را مطابق با آکس بندی ارائه شده روی شاسی ها نصب نمود. نبشی های قابل استفاده در این روش با سوراخ های لوبیایی روی شاسی ها نصب می شوند. سپس باید ناودانی های ریلی با جنس آلومینیوم را با دو سوراخ لوبیایی به زیر سازی متصل کرد. فراموش نکنید که آهن و آلومینیوم به مرور زمان دچار خوردگی می شوند و برای جلوگیری از این اتفاق باید بین نبشی آهنی و لامل آلومینیومی از لاستیک دی الکتریکال استفاده نمود.

ورق های کامپوزیت با استفاده از اتصالات آلومینیومی به شکل ناودانی بر روی پروفیل های آلومینیومی که شیشه بر روی آنها سوار می شوند نصب می گردند. البته برای وصل نمودن ورق به شکل  ناودانی می توان از روش های مختلفی استفاده نمود که این مسئله باعث ایجاد تفاوت در روشهای هنگ می‌گردد که از آن جمله می‌توان به سیستم هوک اشاره نمود.

برای اجرای زیر سازی در روش ریلی ابتدا پیچ های فولادی را به دستک های قوطی‌های ۸۰*۴۰ فلزی عمودی و افقی وصل کرده و قوطی های فلزی را جوش می دهند. بعد از نصب براکت های فلزی و نبشی های آلومینیومی، نوبت به نصب ناودانی ریلی و مهره های ناودانی می رسد و بعد از اینکه ورق های کامپوزیت را برش داده و شیار هایی در آنها ایجادشد، مونتاژ می شوند و قابل نصب بر روی نما می باشند.

روش  (L, H)

نحوه اجرای روش ال، اچ مانند روش فیکس می باشد، اما ورق ها در این روش کاست نشده و بعد از برش در پروفیل های مخصوص H شکل و L شکل قرار می‌گیرند. در این روش می توان با سرعت و هزینه کم نمای زیبایی را ایجاد نمود، اما به صورت کامل آب بندی نمی شوند و امکان تعویض ورق های کامپوزیت در این روش وجود ندارد. مشکل مهم تر این است که اگر از ورق های بزرگ استفاده شود، بعد از مدتی ورق ها دچار تغییر شکل می شوند و در زمان باد و باران سر و صدا ایجاد می کنند.

روش فیکس ریلینگ

در این روش از سیستم ثابت با زیر سازی آلومینیومی برای جلوگیری از خوردگی بین آهن و آلومینیوم استفاده می شود. در روش فیکس ریلینگ رگلاژ کامل انجام می شود و به دلیل استفاده از آلومینیوم، سازه بسیار سبک تر از روش ثابت آهن می باشد و از تسمه هایی با جنس ورق برای آب بندی در شکاف های عمودی و دو لب برگشت در شکاف های افقی استفاده می شود.

سیستم هوک( Hook)

در روش هوک ابتدا شاسی کشی ها انجام می شود و بعد از اجرای پایه های نگهدارنده فلزی باید ناودانی های ریلی را با استفاده از پیچ های کاسه نمدی به براکت های فلزی متصل نمود. از آنجایی که پایه های نگهدارنده به شکل لوبیایی هستند، با اتصال ناودانی های ریلی به زیر سازی آهنی می توان امکان حرکت ناودانی های ریلی را در صفحه عمود بر ناودانی ایجاد کرد. در روش هوک تمام اجزای به کار رفته در زیرسازی و به صورت کلی کل سازه از جنس آلومینیوم بوده و این مسله باعث می شود تا در شرایط تغییر دما حالت انقباض و انبساط نما مشابه یکدیگر بوده و این امر مانع تغییر حالت دادن و خرد شدن نما خواهد شد.

مقایسه روش ریلی(Hanging )و ثابت (Fixing)

اجرای نمای کامپوزیت در صورتی که با روش ثابت انجام شود بدون شک خیلی از قابلیت های روش ریلی را نداشته و ضد آب شدن نما به شکل ریلی انجام نمی گیرد و ورق های نصب شده قابل جابجایی نمی باشند و در محل نصب ثابت هستند. در روش ثابت با پرچ ورق های کامپوزیت را به قوطی های فلزی متصل می کنند و امکان حرکت آنها وجود ندارد. حتی ممکن است پرچ های موجود در روش ثابت مانند روش ریلی پوشانده نشود و کاملا قابل رویت باشند. اما با این وجود هزینه نصب و اجرای روش ثابت بسیار کمتر از روش ریلی بوده و همچنین اجرای نما در این روش با سرعت انجام می شود.