کرتین وال

کرتین وال یا دیوار پرده ای Curtain Wall

نوعی پوشش خارجی بنا  که برای جلوگیری از نفوذ هوای بیرونی و عبور آب به داخل و عدم تبادل حرارتی داخل و خارج ساختمان طراحی و اجرا گردیده است را کرتین وال میگویند که این بنا غیر سازه ای بوده ، بدین معنی که هیچگونه بار مرده ای به استثنای وزن خود را تحمل نمی نماید و از طریق اتصالات موجود در طبقات و ستونهای ساختمان نیرو های افقی ناشی از باد که بر بدنه آن وارد می آید را به سازه اصلی انتقال می دهد، به همین خاطر امکان طراحی و اجرای آن با استفاده از مواد بسیار سبک وجود داشته که این امر علاوه بر کاهش چشم گیر هزینه های ساخت وساز خصوصا سازه اصلی، در سبک سازی ساختمان و در نتیجه استقامت بیشتر بنا در مقابل زلزله نیز نقش بسزایی را ایفا می نماید.

کرتین وال ها از دو بخش اصلی تشکیل می گردند که عبارت است از سازه نگه دارنده و مصالح پر کننده. اگر چه سازه اصلی اولین کرتین وال های ساخته شده فولادین بوده ولی امروزه عموما این نوع نما با استفاده از پروفیلهای اکسترود شده آلومینیومی طراحی می گردد.به دلیل اینکه فریم های آلومینیومی در اکثر موارد با شیشه پر می شوند نور طبیعی برای داخل ساختمان ایجاد میکنند و همچنین از لحاظ معماری نیز نمای بسیار زیبا و دلپذیری را بوجود می آورد.

هر چند استفاده از شیشه مزایای ارزشمندی را در بر دارد ولی در ساختمانهایی که بصورت گسترده از شیشه در نمای آنها بهره گیری شده کنترل فاکتور هایی چون دمای آسایش و دید مطلوب پیچیده و نیازمند محاسبات خاصی می باشد، استفاده از مصالح پر کننده دیگری که باعث محدودیت دید به سمت داخل می گردند در کنار شیشه، در بسیاری از ساختمان ها خصوصا ساختمانهای مسکونی و یا بیمارستانی که در طول شب نیز مورد استفاده قرار می گیرند، بسیار متداول است. مصالح دیگری که بطور معمول به عنوان پر کننده در کنار شیشه مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از : صفحات فلزی یا ترکیبی خصوصا کامپوزیت پنل آلومینیومی، سنگ، سرامیک، شیشه اسپندرل و چوب طبیعی یا مصنوعی. استفاده از انواع لور و شیدر بر روی شیشه برای کنترل دید و میزان نور عبوری نیز بسیار متداول است. همچنین اجرای انواع پنجره های باز شو در داخل نمای کرتین وال امکان پذیر است.

کرتین وال بر اساس خواسته طراحان و با توجه به مقتضیات بنا و و عواملی چون انقباض و انبساط حرارتی  لرزش ها و تحرکات ساختمان بر اثر نیرو های ناشی از باد و زلزله، آب بندی و هوابندی موثر ، ایزولاسیون حرارتی جهت کاهش هزینه های گرمایش و سرمایش، عایق بندی صوتی و چگونگی نور پردازی در ساختمان طراحی و اجرا می گردد و مناسب ترین روش نماسازی در ساختمانهای با طبقات متعدد می باشد و این تفاوت عمده نمای کرتین وال با روشهای سنتی نما سازمی باشد.

روش‌ها و سیستم‌ کرتین وال

کرتین وال ها به دو صورت اجرا میشوند:

سیستم استیک: بخش اعظم کرتین وال های اجرا شده، با این روش طراحی و نصب گردیده اند. در این روش اجزای مختلف استراکچر اصلی شامل پروفیل‌های عمودی و افقی بصورت مجزا بر روی بدنه ساختمان نصب گردیده و سپس شیشه یا سایر مصالح پر کننده داخل آن قرار می گیرند. بخش عمده مراحل ساخت و نصب در محل کارگاه ساختمانی انجام می شود ولی برش، ماشینکاری، نصب اتصالات و آماده سازی پروفیلها می تواند در کارگاه یا کارخانه تولیدی انجام پذیرد. ضمنا در صورت استفاده از فریم برای قرار دهی مصالح پر کننده فریم ها نیز می توانند در کارخانه مونتاژ شده و همراه با مصالح پرکننده قرار گرفته در آن، جهت نصب، به کارگاه ساختمانی ارسال گردند.

سیستم یونیتایزد: در این روش که مدولار نیز نامیده می شود، تقریبا تمامی مراحل ساخت در کارخانه سازنده انجام می پذیرد. بدین معنی که بر اساس طراحی های دقیق انجام شده، نمای ساختمان به قطعات کوچک تری که از نظر وزن و ابعاد قابل جابجایی باشد تقسیم بندی می گردد و کلیه اجزای آن شامل پروفیل ها، گسکت ها، اتصالات و یراق آلات در کارخانه مونتاژ و نهایتا شیشه و سایر مصالح پرکننده در آن نصب و یونیت های کامل شده به محل پروژه حمل می گردند. سپس هر یک از یونیت ها در محل مشخص خود، با روش هنگینگ به اتصالات تعبیه شده بر روی بدنه ساختمان در کنار یکدیگر نصب می گردند.

مزایای استفاده از سیستم یونیتایزد عبارت است از افزایش سرعت و کاهش هزینه های نصب در محل کارگاه ساختمانی و امکان کنترل کیفیت مستمر و موثر در تمامی مراحل ساخت در فضای بسته کارخانه تولید کننده. البته این روش معایبی چون افزایش قیمت مواد اولیه به دلیل دارا بودن وزن بیشتر و افزایش هزینه های حمل را نیز در بر دارد و در مجموع برای پروژه های بزرگ و مناطقی که نرخ دستمزد در آن بالا می باشد و یا پروژه هایی که انجام کار کارگاهی طولانی در آن میسر نیست، مناسب است.